Wiedza pożyteczna - o psach

zęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na

Dodane: 03-03-2017 07:30
Wiedza pożyteczna - o psach

Jak wygląda droga szerzenia wścieklizny

Rezerwuar zarazków stanowią zarówno ssaki dzikie, jak i domowe. Z pierwszej grupy wymienić należy: lisy, jenoty, borsuki, nietoperze i inne zwierzęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na masowe szczepienia zwierząt domowych zagrożenie jest niewielkie. W krajach tropikalnych Ameryki Południowej i Środkowej wścieklizna może być rozprzestrzeniana również przez żywiące się krwią zwierząt nietoperze z rodziny wampirów. Do zakażenia (zwierząt lub człowieka) dochodzi na drodze kontaktu bezpośredniego ? przez pokąsanie, oślinienie lub zanieczyszczenie mózgiem chorego zwierzęcia uszkodzonej skóry. Możliwe jest, choć u człowieka rzadkie, zakażenie na drodze powietrznej (kropelkowej i pyłowej) aerozolem odchodów nietoperzy w jaskiniach. Zdarzają się także zakażenia laboratoryjne drogą wziewną, przezspojówkową lub przezśluzówkową. Do wystąpienia choroby dochodzi u około 15-20% wystawionych na kontakt ? szczególnie osobników pogryzionych na pysku/twarzy, szyi, klatce piersiowej lub pokąsanych głęboko. Odnotowano także infekcje przez przeszczepienie organów (rogówka) od zmarłych dawców z nierozpoznaną wścieklizną. Nie opisano przeniesienia drogą pokarmową. Chorobę cechuje długi okres utajenia średnio od 1 do 3 miesięcy ? skrajnie od 10 dni do ponad roku. Chory człowiek jest także zakaźny dla otoczenia. Wirus znajduje się głównie w jego centralnym układzie nerwowym, ślinie i skórze, a w mniejszym stopniu także w łzach i soku trzustkowym.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna


Adopcja opuszczonych psów

Opuszczone psy mogą czuć się bardzo samotne. Na szczęście mogą one liczyć na opiekę i pomoc ze strony prawdziwych fachowców, którzy bardzo kochają różne zwierzęta. Jednak sprawowanie opieki nad opuszczonymi psami może nawet im sprawiać spore trudności. Dzieje się tak wówczas, gdy opuszczone psy są chore lub źle reagują na kontakty z nieznanymi sobie ludźmi. Dlatego potrzebują one szczególnego nadzoru i tego, żeby podchodzić do nich z bardzo dużą wyrozumiałością. W przeciwnym razie ich opiekunom nie uda się do nich dotrzeć. Zdarza się jednak, że niektóre psy zostają zaadoptowane przez osoby chcące pomóc czworonogom. Trzeba przyznać, że stworzenie możliwości adoptowania psa również wymaga sporego zaangażowania ze strony ich opiekunów.


Trening dla psa = mądry pupil

Dla posiadacza psa umiejętność odpowiedniego wychowania pupila powinna być priorytetem. Odpowiednio ułożony pies nie tylko będzie przyjemnym towarzyszem spacerów, wdzięcznym kompanem w zabawie z dziećmi czy obrońcą w sytuacji zagrożenia. Dzięki codziennym treningom z naszym szczeniakiem możemy wychować naprawdę mądre zwierzę. Jest to niezwykle przydatna cecha psów ? na przykład w sytuacji, gdy podczas spaceru pies napotka inne zwierzę i dojdzie do konfrontacji, umiejętność zapanowania nad naszym zwierzakiem sprawi, że będziemy w stanie rozdzielić gryzące się psy i tak dalej. Na pewno warto szkolić psa również dlatego, że cała rodzina i wszyscy przyjaciele będą zachwyceni tak mądrym pupilem.